http://igsilesia.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/825839slovnikpl_cz.jpg http://igsilesia.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/714482IZBA_GOSPODARCZA_LOGO_KOLOR.png

pożyczki
pożyczki2

Newsletter

Zapisani ze strony www



 

Współpraca:
LogoFRS2016

logoOCRGnowe


herb powiatu opolskiego

Prawo konsumenta


 alt






Ochrona konsumenta oczami przedsiębiorcy cz.2


Przedsiębiorco masz tylko 14 dni na jasną odpowiedź czy uznajesz roszczenia konsumenta o nieodpłatną naprawę lub wymianę towaru na nowy. Jeśli nie odpowiesz na żądania konsumenta w tym terminie oznacza, to, iż w sądzie nie możesz wykazać, że towar był zgodny z umową.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izby Cywilnej z 2012-07-05, IV CSK 75/12 rozstrzyga w tej kwestii wszelkie wątpliwości: „Sprzedający, który nie udzielił w ustawowym terminie określonym w art. 8 ust. 3 (czyli w terminie 14 dni) wymienionej ustawy odpowiedzi na żądanie naprawy albo wymiany towaru, nie może następnie w procesie kwestionować swojej odpowiedzialności za niezgodność towaru z umową."
Przedsiębiorco sprawdź czy twoje przedsiębiorstwo jest przygotowane, czy posiada odpowiednie procedury wewnętrzne, które pozwolą Ci uniknąć przykrej niespodzianki w sądzie.
Spór w nauce prawa o to czy brak reakcji sprzedawcy w terminie 14 dni ma znaczenie a jeśli tak to, jakie był na tyle istotny, że SN zajął stanowisko w cytowanym powyżej wyroku z dnia 5-ego lipca 2012 roku. Zagadnienie praktycznego punktu widzenia jest bardzo istotne albowiem w dobie dzisiejszej gospodarki rynkowej i sprzedaży bardzo często w odległe zakątki kraju i nie tylko sprawdzenie czy rzeczywiście sprzedany towar posiada zgłaszaną niezgodność z umową bywa bardzo utrudnione. Dlatego tak ważne jest opracowanie procedur wewnętrznych pozwalających wyeliminować w największym możliwym stopniu niebezpieczeństwo upływu terminu a w konsekwencji milczącego przyjęcia odpowiedzialności za niezgodność towaru z umową.

Przygotował: radca prawny – Mariusz Bialic
ul. Kościuszki 30/3, 45 – 062 Opole
tel. st. 77 453 – 15 – 65
www.bialicsokolowski.pl
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.



Znakowanie produktów


Unia Europejska przywiązuje dużą wagę do praw konsumentów do zapewnienia im możliwości dokonywania racjonalnych i przemyślanych wyborów przy zakupie towarów. Ten cel oraz cel zmniejszenia ilości zużywanej energii zaowocował wydaniem aktów prawnych nakładających na przedsiębiorców kolejne obowiązki informacyjne.

Obowiązek tzw. znakowania produktów wprowadza Ustawa o obowiązkach w zakresie informowania o zużyciu energii przez produkty wykorzystujące energię z dnia 14 września 2012 r. (Dz.U. z 2012 r. poz. 1203).

O co chodzi w nowych przepisach?

1. Kto zobowiązany jest dostosować swoją działalność do nowych przepisów?
Ustawa dotyczy tych z przedsiębiorców, którzy produkują, sprowadzają, importują lub sprzedają, a nawet wynajmują, wydzierżawiają lub oddają w leasing produkty lub elementy do tych produktów, jako części osobne lub jako elementy wbudowane w produkt zużywające energię lub mających wpływ na jej zużycie. Ustawa zatem dotyczy szerokiego grona przedsiębiorców.

Ustawy nie muszą stosować ci z przedsiębiorców, którzy produkują, sprowadzają, importują lub sprzedają a nawet wynajmują, wydzierżawiają lub oddają w leasing produkty używane (art.2 ust.3), środki przewozu osób lub rzeczy oraz tabliczek znamionowych lub ich odpowiedników umieszczanych ze względów bezpieczeństwa na produktach wykorzystujących energię.

Jeśli zatem działalność przedsiębiorcy obejmuje produkty nowe, jak i używane to będzie tak, że produkty używane nie będą musiały być znakowane ,a produkty nowe będą musiały być znakowane zgodnie z wymogami ustawy.

2. Nowe obowiązki

Każdy przedsiębiorca będący producentem lub jego upoważnionym przedstawicielem lub importerem (zwany w ustawie Dostawcą), który udostępnia produkt wykorzystujący energię po raz pierwszy (na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)) do używania, lub dystrybucji, nieodpłatnie albo za opłatą, niezależnie od sposobu jego sprzedaży, zobowiązany jest wraz z produktem przekazać dystrybutorom (przedsiębiorcom będącym osobami fizycznymi lub osobami prawnymi albo jednostkami organizacyjnymi nieposiadającym osobowości prawnej), którzy sprzedają, wynajmują, oferują w sprzedaży ratalnej, lub wystawią do sprzedaży produkt wykorzystujący energię, po jego wprowadzeniu do obrotu następującą dokumentację;

1) etykietę – czyli nalepkę lub tabliczkę zawierającą informacje o klasie efektywności energetycznej oraz innych podstawowych zasobach (takich jak: wodę, chemikalia lub inne substancje zużywane przez produkt wykorzystujący energię podczas jego używania) zużywanych przez produkt wykorzystujący energię;
2) kartę (produktu) - czyli charakterystykę techniczną zawierającą informacje techniczne dotyczące produktu wykorzystującego energię, zgodnie z wymaganiami określonymi w aktach delegowanych;
ważne aby dokumenty były sporządzone w języku polskim!
3) Ewentualnie wszelkie inne broszury lub inną dokumentację dostarczaną wraz z produktem wykorzystującym energię;

Ponadto jakikolwiek podmiot reklamujący produkty zużywające energię lub mających wpływ na jej zużycie i podający w reklamie informacje o cenie tego produktu lub zużyciu przez niego energii, jest obowiązany zamieścić także informację o klasie efektywności energetycznej tego produktu.

Każdy Dystrybutor zobowiązany jest umieścić na produkcie wykorzystującym energię etykietę w widocznym miejscu oraz udostępnić użytkownikowi końcowemu kartę tego produktu.

3. Czy można uniknąć powyższych obowiązków?

Zgodnie z ustawą od dnia 02 lutego 2013 roku obowiązuje zakaz wprowadzania do obrotu produktów wykorzystujących energię, do których nie dołączono etykiety i karty, oraz dla których nie sporządzono dokumentacji technicznej.

4. Co grozi za nieprzestrzeganie przepisów?

Wypełnianie obowiązków będzie sprawdzane przez dwa organy tj. wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej oraz Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów ustawy organ kontrolujący powinien wezwać do usunięcia niezgodności, jednakże może też bezpośrednio w pierwszym wezwaniu zażądać:

1) wstrzymania sprzedaży produktu wykorzystującego energię, lub
2) wycofania produktu wykorzystującego energię z obrotu lub z użytku, lub
3) wstrzymania się z udostępnianiem produktu wykorzystującego energię, lub
4) zaprzestania reklamowania produktu wykorzystującego energię oraz
5) przedstawienia dowodów podjętych działań w terminie określonym przez organ kontrolujący.

W przypadku gdy przedsiębiorca nie zastosuje się do wezwania organ kontrolujący może w drodze decyzji administracyjnej w terminie przez siebie wskazanym:

1) nakazać dystrybutorowi wstrzymanie sprzedaży produktów wykorzystujących energię,
2) nakazać dostawcy wycofanie z obrotu lub użytku produktu wykorzystującego energię,
3) zakazać udostępniania produktu wykorzystującego energię,
4) zakazać reklamowania produktu wykorzystującego energię

Dodatkowo w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów ustawa przewiduje możliwość nałożenia kary pieniężnej w wysokości od pięciokrotnego do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej.

Podsumowując:

Każdy z przedsiębiorców powinien dokonać przeglądu swojego przedsiębiorstwa i zadbać o wprowadzenie nowych procedur, które pozwolą prowadzić działalność gospodarczą zgodnie z przepisami. Procedury powinny dotyczyć zarówno wewnętrznej organizacji, jak i przeglądu obowiązków partnerów handlowych.

Przygotował: radca prawny Mariusz Bialic

Podstawa prawna: Ustawa o obowiązkach w zakresie informowania o zużyciu energii przez produkty wykorzystujące energię z dnia 14 września 2012 r. (Dz.U. z 2012 r. poz. 1203)

Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie wskazania poprzez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie, zużycia energii oraz innych zasobów przez produkty związane z energią (Dz. Urz. UE L 153 z 18.06.2010, str. 1).


Ochrona konsumenta oczami przedsiębiorcy


     Zazwyczaj ochronę konsumentów opisuje się wyłącznie poprzez ich pryzmat pomijając przedsiębiorców, zakładając często błędnie, że jako profesjonaliści przedsiębiorcy obeznani są z przepisami. Niniejsza publikacja ma w sposób syntetyczny, ale i czytelny przybliżyć sposób realizacji roszczeń konsumentów, z zasady nie wgłębiając się w szczegóły aby nie tracić z pola widzenia najważniejszego dla przedsiębiorców problemu – jak się zachować wobec konsumenta?
    Najlepiej prześledzić to na przykładzie: Konsument nabył od firmy X sprzęt elektroniczny za kwotę 10.000,00 zł. Po 5 miesiącach użytkowania okazuje się, że jedna z funkcji urządzenia nie działa. Konsument zgłasza firmie X niezgodność towaru z umową i wskazuje, że żąda wymiany towaru na nowy wolny od wad. Przedsiębiorcy udało się po opisie przez konsumenta objawów w ustawowym terminie 14 dni ustalić w autoryzowanym serwisie, iż przyczyną problemu jest błąd oprogramowania – brak odpowiednich sterowników. Rozwiązaniem problemu jest wgranie do urządzenia odpowiednich sterowników.
    Przedsiębiorca informuje konsumenta w ustawowym terminie 14 dni od zgłoszenia roszczenia, że wysyła serwisanta, który dokona stosownych czynności. Klient odpisuje, że zgodnie z prawem to on wybiera sposób, w jaki powinien zachować się sprzedawca, a jego żądaniem jest właśnie wymiana towaru na nowy.
    Czy przedsiębiorca – sprzedawca musi zastosować się do żądania konsumenta?
    Uprawnienia konsumenta w przypadku niezgodności towaru z umową określa Ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 27 lipca 2002 r. (Dz.U. Nr 141, poz. 1176). Art. 8 ust.1 w/w ustawy przewiduje, iż „....kupujący może żądać doprowadzenia go do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy....". Komentatorzy z reguły wskazują, że rodzaj roszczenia wybiera konsument. Zatem to on wskazuje, jakiego zachowania domaga się od przedsiębiorcy. Tak jak w naszym przykładzie konsument wybiera wymianę towaru na nowy. Co zatem może zrobić przedsiębiorca, jeśli wymiana towaru wartego 10.000,00 zł prowadzi de facto do obciążenia przedsiębiorcy kosztami nabycia lub wytworzenia nowego urządzenia o tej samej wartości tj. 10.000,00 zł?
    Moim zdaniem roszczenia konsumenta nie są tak kategoryczne, a przedsiębiorca ma pewną swobodę w wyborze sposobu usunięcia niezgodności towaru z umową. Ten sam przepis tj. art. 8 ust.1 w/w ustawy stanowi, iż jeśli wybrany przez konsumenta sposób usunięcia niezgodności jest niemożliwy do spełnienia lub wymaga nadmiernych kosztów to przedsiębiorca może w inny sposób zaspokoić konsumenta. W naszym przykładzie, jeśli przedsiębiorca zestawi koszty dojazdu serwisanta i wgrania oprogramowania - sterowników do sprzedanego urządzenia i stwierdzi, że wynoszą one 500,00 zł a koszt zakupu nowego urządzenia wynosi 10.000,00 zł, do czego trzeba doliczyć koszt dostawy urządzenia do konsumenta, to przedsiębiorca powinien mieć prawo powołania się na zapis art. 8 ust.1 ustawy i stwierdzenia, że wymiana towaru na nowy jest nadmiernie kosztowna w stosunku do innego (ale przewidzianego prawem) sposobu usunięcia niezgodności tj. naprawy urządzenia. W tym zatem przypadku konsument powinien uznać racje przedsiębiorcy i umożliwić naprawę urządzenia. Oczywiście przy ocenie nadmierności kosztów decydujące znaczenie ma wartość sprzedanego towaru oraz „niedogodności", na jakie narażony będzie konsument w związku z realizacją tańszego świadczenia. Zatem im droższy towar został sprzedany a koszty nieodpłatnej naprawy są mniejsze, tym łatwiej w przypadku sporu sądowego z konsumentem wykazać, iż to przedsiębiorca miał rację.
    Jako, że prezentowane zagadnienie jest sporne w nauce prawa stąd duża niepewność co do rozstrzygnięć sądowych. Kolejne ważne zagadnienie tj. skutki nieustosunkowania się przedsiębiorcy do żądań konsumenta w ustawowym 14-sto dniowym terminie poruszymy w następnej publikacji.

Przygotował: radca prawny – Mariusz Bialic

ul. Kościuszki 30/3, 45 – 062 Opole
tel. st. 77 453 – 15 – 65
www.bialicsokolowski.pl
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

 

 

   

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że przeglądając tę stronę wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze niezbędnych do jej poprawnego funkcjonowania plików cookie. Konfigurację akceptacji ciasteczek umożliwiają ustawienia przeglądarki internetowej.

Kliknij tutaj, aby wyrazić zgodę i ukryć komunikat.